De weg ligt open…

mrt 042014
 
Share Button

Mijn God wat vliegt de tijd snel… Ik val in herhaling maar het is nu eenmaal zo.

In welke week zitten we ondertussen al?? Ik weet het niet meer 🙂 We lopen nu 2x 9 min en 1x 7 min. Tussenin wandelen we 3 min. Na de laatste run wandelen we rustig uit alvorens te stretchen.

Tussen mijn vorige blog en nu is er al heel wat tijd over gegaan. Ik heb ondertussen kunnen lopen in Londen, Scheveningen en Ossendrecht. Boekarest was gepland maar de avonden waren net iets te gezellig om ’s morgens nog aan een loopje te beginnen   😉

In Londen ging het goed. In Regent’s Park voelde ik me best wel TOP. Er waren nóg slechtere lopers 🙂 Krikt het moraal wel op! De week daarop liep ik in Scheveningen. De eerste ‘run’ ging verbazend goed. Van het hotel naar het strand om dan in noordelijke richting te lopen. Ik vloog bijna over het zand. De tweede run zou ik terug lopen. Tegen de wind in. Djeezes was me dat een tegenvaller. Toen begreep ik waarom ik ‘vloog’ tijdens de eerste run. Ik had bijna-stormwind mee, nu moest ik tegen de wind terug lopen. Ik heb opgegeven… Ik was kapot. De derde run heb ik niet volgehouden. Lees dat ik er zelfs niet aan begonnen ben :-s

Afgelopen weekend hebben we in de bossen van Ossendrecht gelopen. Heuvel op en heuvel af. Ook weer leuk maar in gezelschap goed vol te houden 🙂

Eerlijkheidshalve moet ik bekennen dat ik ondertussen toch al een paar keer met tegenzin ben gaan lopen. De eerste run valt meestal wel mee, de tweede run is afzien en de derde run heb ik vaak het gevoel dat ik over mijn psychologische grens zit en denk ik dan wel dat ik kan doorlopen (een paar minuutjes hè ;-)). Maar we hebben een strenge coach! Genoeg is genoeg.

Ik heb wel al door dat ik een gezelschapsloper ben. Als ik in compagnie loop, heb ik het minder zwaar dan als ik alleen ga lopen. Net dan heb ik minder zin om te gaan. Bij deze dus een stille oproep aan héél trage lopers om door de week ’s avonds mee te lopen 🙂

Een andere locatie doet ook wonderen. Dat de dagen maar wat langer gaan duren.

 Maar wat een geluk; de lente is in zicht! 🙂

dec 282013
 
Share Button

Weken 2, 3 en 4

Zoals ik eerder al zei, vliegen de weken voorbij… Ik loop achter! Niet zoals in  ‘Ik loop achter op het schema’ maar ‘Ik loop achter in het schrijven van mijn blog.’

Om mijn tekst dan even snel als de tijd te laten passeren kan ik kortweg zeggen: ‘Het gaat goed!’ Ik voel me beetje bij beetje beter in mijn vel. Klinkt misschien raar dat het zo vlug gaat, maar het is wel zo. Ik slaap beter, ik voel me minder uitgeput na het werk en door de verplaatsing met het openbaar vervoer van en naar Brussel. Ik kijk telkens opnieuw uit naar een nieuwe training!!!

Het lopen zelf gaat niet altijd even gemakkelijk, maar beetje bij beetje merk ik wel dat het langer duurt vooraleer ik naar mijn klok kijk.

Echt last van iets heb ik niet. Ik voel wel aan mijn scheenbenen en aan mijn knieën dat ik aan het lopen ben, maar ik kan niet echt spreken van pijn.

Na 6 weken op zooltjes leven (ik leef toch liever op grote voet maar soit… J) moet ik nog eens op controle. Later hierover meer.

Week 4 is ondertussen ook al begonnen en is een beetje zwaarder (lees: langer lopen, welgeteld 1 minuut, dacht ik :-)) . Ik kijk uit naar een half uur non-stop lopen en ik droom al van de 10 km… Zou het me lukken om rond de zomerperiode 2014 een wedstrijdje mee te lopen? Een sponsorloop met als goed doel Sigrid haar project??? 🙂

Ik heb voor de eerste keer met een hartslagmeter gelopen. Sigrid zei me dat mijn hartslag iets te hoog lag en dat ik een beetje trager (nog trager!?) moet lopen. (Iemand de film Monsters University gezien? Aan het begin van de film tonen ze een slak (Slug student) die zich haast om op tijd op  school te komen tevergeefs bleek op het einde van de film… Zo voel ik mij met het tempo dat ik loop… :-))

De 2e sessie van week 4 ging best wel goed. Ik heb trager gelopen en mijn hartslag onder controle kunnen houden.

Deze week hebben we 1 sessie minder moeten lopen. Ik vond het in het begin wel spijtig, maar met Kerst in het midden van de week kwam het uiteindelijk wel goed uit… 😉

Op naar week 5!

dec 052013
 
Share Button

Dag 4

RUSTDAG, toch wel een beetje last van mijn scheenbenen. Ik voel geen pijn maar wel een lichte waarschuwing volgens mij…

Het valt wel op dat mijn slaappatroon vaster is geworden. De laatste maanden sliep ik nogal licht en werd ik vaak ’s nacht wakker. Ondanks de vermoeidheid!

Dag 5

We rijden door weer en wind naar de Hoge wal. Ik ben blijkbaar niet de enige zot die in dit weer naar buiten trekt.

Ondertussen heeft Sigrid mij laten weten dat ik geen 4x maar 3x 2 minuten mag lopen… So be it… 2x 1 min lopen, 1 min wandelen, 3x 2 min lopen, 2 min wandelen, daarna stretchen.

Het begin voelt weer stroef aan, ik heb het gevoel dat na de eerste minuut mijn hart uit mijn lijf wilt springen. Tijdens mijn eerste wandelminuut zakt mijn hartslag gelukkig…

2e minuut lopen; Denken aan mijn voetafrol, ademhaling controleren, en ’t is weer gedaan… Uiteindelijk is de training  weer sneller voorbij dan dat ik eigenlijk wil. Maar ja laten we geduldig zijn. Ook nog zo een eigenschap van mij; Ik zou het liefst van al mee kunnen met de ander lopers en voor een marathon gaan… OPBOUWEN Marco, het komt van mensen die het weten 😉

Ik kijk uit naar zaterdag… Dan begin ik aan de 2e week.

De weken gaan wel voorbijvliegen vrees ik. 1 voordeel, het zal dan rap terug zomer zijn 😀

  •  5 december 2013
  •   Reacties uitgeschakeld voor Marco loopt! – deel 2
  •   Blog, Marco
dec 032013
 
Share Button

Loop je gelukkig?!

Ik ben jaloers op sportievelingen die gebeten zijn door de loopmicrobe. Zelf ben ik niet sportief aangelegd. Ik fiets (MTB) wel af en toe – tegenwoordig gaat er meer en meer tijd over tussen mijn fietsbeurten- en ik wandel elke dag – +-5km verplaatsingen voor woon/werkverkeer – maar that’s it!

Elk excuus is trouwens goed om niet te gaan lopen; “Ik heb geen tijd, ik ben moe, het is al laat en bovendien heb ik geen deftige loopschoenen, en net dat heb ik nodig omdat ik heel snel last heb van scheenbeenvliesonsteking…”  M.a.w. allemaal uitvluchten om mijn lui gat maar niet te moeten opheffen.

Toen Sigrid kenbaar maakte dat ze met het project ‘Loop je gelukkig?!’ zou beginnen begon bij mij – en bij Herlinde – het idee te groeien dat lopen onder begeleiding wel motiverend zou zijn.

Op een bepaald ogenblik stelde Sigrid voor om ons als niet-sportievelingen te begeleiden in het loopproces. Onze dochter van 7 merkte eerder al terecht op hoe het komt dat enkel zij gaat sporten! So why not?

Met de filosofie ‘Mens sana in corporum sano’ in gedachten groeide het idee om te gaan lopen. Sigrid liet ons prompt een afspraak maken in het UZ Gent, Centrum voor sportgeneeskunde. We gaan een inspanningstest en ganganalyse laten uitvoeren, er is geen weg terug!

Elke week vraagt Herlinde als ik er zin in had. Soms meer wel dan niet, maar hoe dichter onze afspraak kwam hoe meer ik er naar uit keek om er effectief mee te beginnen.

In gedachten zag ik me al een wedstrijd meelopen J.

Op 20 oktober 2013 voor de start van zijn halve marathon in Amsterdam stuurde ik een sms naar een bevriend collega (we kennen elkaar ondertussen al bijna 20 jaar!): “Succes he maat, mss gaan we volgend jaar samen een wedstrijd lopen ;-)” Zijn repliek was duidelijk… “Ik ben eens benieuwd of we OOIT samen een wedstrijd gaan lopen!!! J” Hij kent mij…

Maar ik heb er zin in gekregen… Meer en meer!

Inspanningstest:

Op 21/11/2013 is het (eindelijk) zover. Om 8u00 bieden wij ons aan in het UZ, Centrum voor sportgeneeskunde, K12 14e verdieping. Sportkleertjes aan, loopschoentjes aan en onwennig wachten op de fysiotherapeut. Al die toestellen met buisjes en schermpjes… Ik had het woord ‘inspanningstest’ al eens gegoogeld, ik was nerveus, alsof ik een examen ging afleggen…

Het intakegesprek viel wel mee, ahum, het is te zeggen dat de toon redelijk snel werd gezet door mijn gesprekspartner; “Om te lopen ben je wel wat vet, doe je shirt maar uit we gaan eens meten hoe groot jouw vetpercentage is…”  Confronterend maar waar. Ik heb 25% vet. 10% teveel volgens hem, ik zou al blij zijn als ik er 7 à 8% vanaf zou krijgen.

Lopen; elektroden aan mijn lijf (elektrocardiogram), maskertje op (zuurstofopname) en beginnen op de loopband. 3 minuten stappen aan 6 km/u, bloed prikken, cijfertje aangeven over de inspanning, snelheid opdrijven naar 7 km/u, nog steeds aan het stappen maar al tegen een steviger tempo, bloed prikken, hoger cijfertje (inspanning wordt al moeilijker!!??!!) snelheid 8 km/u, nu begin ik te lopen (en te puffen!!!), bloed prikken, snelheid naar 9 km/u, hartslag naar een recordhoogte, ik ben uitgeteld! ‘Nog 30 seconden erbij’ vraagt hij? No way! Ik ben aan het sterven!…

Redelijk ontnuchterend. Positieve van het verhaal; Ik kan er alleen maar op vooruit gaan!

Vervolgens ging ik naar de ganganalyse. Ik was relatief zeker van mijn ‘correct’ stap/loop-patroon. Het resultaat was echter anders. Ik heb een afwijkend looppatroon, het neerkomen van mijn hiel is afwijkend (vraag me niet hoe…) mijn afrol is normaal en het loskomen van mijn tip zou ook afwijkend zijn… Resultaat: inlegzooltjes in mijn dagelijkse schoenen en zeker in mijn ‘neutrale’ sportschoen.

Na het ontvangen van mijn inlegzooltjes (Dank aan Sigrid om ze op te gaan halen!) kunnen we eindelijk deftige loopschoenen aanschaffen.

Voor onze schoenen gaan we naar Runnerslab in Gent. We hebben veel geluk, we worden onmiddellijk geholpen.

Na een klein uurtje hebben we beslist welke schoenen het best aanvoelen. Hierna op naar Decathlon, Primo en Intersport (ik ga me laten betalen voor de reclame J) als we iets doen, doen we het goed J. Loopkledij voor Herlinde, loopkledij voor mij en de dag was om…

Ik heb er van genoten. De loopmicrobe is echt wel aan het kriebelen en ik heb nog geen meter gelopen.

We beginnen er werkelijk aan:

Week 1

Dag 1

Op zondag 01/12/2013 is het zover. We spreken om 08u30 af bij Sigrid thuis.

Onze eerste sessie zal doorgaan op het domein van het kasteel van Wippelgem.

1 minuutje wandelen, 1 minuutje lopen, 1 minuutje wandelen, 1 minuutje lopen,…Zeer trage opbouw  maar zoals ik al vaker gehoord heb en bevestigd door Sigrid, is dit dé manier om een basisconditie op te bouwen.

Sigrid houdt ons goed in het oog. Looptechnisch, ademhaling doseren,…

Na een 20-tal minuutjes zit onze eerste sessie erop. Eventjes stretchen en dan naar huis!

Ik voel dat ik een inspannig gedaan heb maar ik ben niet kapot. Ik wil meer! Ik heb nu al een voldaan en fris gevoel.

De afspraak met Sigrid is dat ik 1x onder begeleiding loop en 1 à 2x alleen.

Morgen zal het een rustdag worden, dinsdag mag ik weer op pad! Is dit nu de loop microbe die zijn werk doet???

Dag 2

Rustdag, Ik ben niet stijf maar ik voel toch wel iets in mijn scheenbenen. Is het omdat ik tijdens mijn WWW-verplaatsing Woon-Werk-Wandelverplaatsing) ook let op mijn voetafrol??

Dag 3

Ik kijk uit naar het lopen. Ik spring in mijn nieuwe kleertjes en rij tot aan de Hoge Wal.

Ik loop hier blijkbaar dus niet alleen.

Ik voel dat de inspanning net ietsje zwaarder begint. Eens goed bezig voel ik me wel goed, 1 minuutje stappen, lopen, stappen, nog eens 1 minuut lopen en dan een reeks van 4 x 2’ lopen gevolgd door wandelen. Ik heb een glimlach tot acthter mijn oren… I like it!

Eventjes tijd genomen om licht te stretchen en op naar huis… Ik voel me nu al minder suf dan anders. Vroeg opstaan en laat thuis kruipt wel in je kleren maar het lopen (hoe beperkt ook) geeft me energie!

  •  3 december 2013
  •   Reacties uitgeschakeld voor Marco loopt! – deel 1
  •   Blog, Marco