De weg ligt open…

dec 032013
 
Share Button

Loop je gelukkig?!

Ik ben jaloers op sportievelingen die gebeten zijn door de loopmicrobe. Zelf ben ik niet sportief aangelegd. Ik fiets (MTB) wel af en toe – tegenwoordig gaat er meer en meer tijd over tussen mijn fietsbeurten- en ik wandel elke dag – +-5km verplaatsingen voor woon/werkverkeer – maar that’s it!

Elk excuus is trouwens goed om niet te gaan lopen; “Ik heb geen tijd, ik ben moe, het is al laat en bovendien heb ik geen deftige loopschoenen, en net dat heb ik nodig omdat ik heel snel last heb van scheenbeenvliesonsteking…”  M.a.w. allemaal uitvluchten om mijn lui gat maar niet te moeten opheffen.

Toen Sigrid kenbaar maakte dat ze met het project ‘Loop je gelukkig?!’ zou beginnen begon bij mij – en bij Herlinde – het idee te groeien dat lopen onder begeleiding wel motiverend zou zijn.

Op een bepaald ogenblik stelde Sigrid voor om ons als niet-sportievelingen te begeleiden in het loopproces. Onze dochter van 7 merkte eerder al terecht op hoe het komt dat enkel zij gaat sporten! So why not?

Met de filosofie ‘Mens sana in corporum sano’ in gedachten groeide het idee om te gaan lopen. Sigrid liet ons prompt een afspraak maken in het UZ Gent, Centrum voor sportgeneeskunde. We gaan een inspanningstest en ganganalyse laten uitvoeren, er is geen weg terug!

Elke week vraagt Herlinde als ik er zin in had. Soms meer wel dan niet, maar hoe dichter onze afspraak kwam hoe meer ik er naar uit keek om er effectief mee te beginnen.

In gedachten zag ik me al een wedstrijd meelopen J.

Op 20 oktober 2013 voor de start van zijn halve marathon in Amsterdam stuurde ik een sms naar een bevriend collega (we kennen elkaar ondertussen al bijna 20 jaar!): “Succes he maat, mss gaan we volgend jaar samen een wedstrijd lopen ;-)” Zijn repliek was duidelijk… “Ik ben eens benieuwd of we OOIT samen een wedstrijd gaan lopen!!! J” Hij kent mij…

Maar ik heb er zin in gekregen… Meer en meer!

Inspanningstest:

Op 21/11/2013 is het (eindelijk) zover. Om 8u00 bieden wij ons aan in het UZ, Centrum voor sportgeneeskunde, K12 14e verdieping. Sportkleertjes aan, loopschoentjes aan en onwennig wachten op de fysiotherapeut. Al die toestellen met buisjes en schermpjes… Ik had het woord ‘inspanningstest’ al eens gegoogeld, ik was nerveus, alsof ik een examen ging afleggen…

Het intakegesprek viel wel mee, ahum, het is te zeggen dat de toon redelijk snel werd gezet door mijn gesprekspartner; “Om te lopen ben je wel wat vet, doe je shirt maar uit we gaan eens meten hoe groot jouw vetpercentage is…”  Confronterend maar waar. Ik heb 25% vet. 10% teveel volgens hem, ik zou al blij zijn als ik er 7 à 8% vanaf zou krijgen.

Lopen; elektroden aan mijn lijf (elektrocardiogram), maskertje op (zuurstofopname) en beginnen op de loopband. 3 minuten stappen aan 6 km/u, bloed prikken, cijfertje aangeven over de inspanning, snelheid opdrijven naar 7 km/u, nog steeds aan het stappen maar al tegen een steviger tempo, bloed prikken, hoger cijfertje (inspanning wordt al moeilijker!!??!!) snelheid 8 km/u, nu begin ik te lopen (en te puffen!!!), bloed prikken, snelheid naar 9 km/u, hartslag naar een recordhoogte, ik ben uitgeteld! ‘Nog 30 seconden erbij’ vraagt hij? No way! Ik ben aan het sterven!…

Redelijk ontnuchterend. Positieve van het verhaal; Ik kan er alleen maar op vooruit gaan!

Vervolgens ging ik naar de ganganalyse. Ik was relatief zeker van mijn ‘correct’ stap/loop-patroon. Het resultaat was echter anders. Ik heb een afwijkend looppatroon, het neerkomen van mijn hiel is afwijkend (vraag me niet hoe…) mijn afrol is normaal en het loskomen van mijn tip zou ook afwijkend zijn… Resultaat: inlegzooltjes in mijn dagelijkse schoenen en zeker in mijn ‘neutrale’ sportschoen.

Na het ontvangen van mijn inlegzooltjes (Dank aan Sigrid om ze op te gaan halen!) kunnen we eindelijk deftige loopschoenen aanschaffen.

Voor onze schoenen gaan we naar Runnerslab in Gent. We hebben veel geluk, we worden onmiddellijk geholpen.

Na een klein uurtje hebben we beslist welke schoenen het best aanvoelen. Hierna op naar Decathlon, Primo en Intersport (ik ga me laten betalen voor de reclame J) als we iets doen, doen we het goed J. Loopkledij voor Herlinde, loopkledij voor mij en de dag was om…

Ik heb er van genoten. De loopmicrobe is echt wel aan het kriebelen en ik heb nog geen meter gelopen.

We beginnen er werkelijk aan:

Week 1

Dag 1

Op zondag 01/12/2013 is het zover. We spreken om 08u30 af bij Sigrid thuis.

Onze eerste sessie zal doorgaan op het domein van het kasteel van Wippelgem.

1 minuutje wandelen, 1 minuutje lopen, 1 minuutje wandelen, 1 minuutje lopen,…Zeer trage opbouw  maar zoals ik al vaker gehoord heb en bevestigd door Sigrid, is dit dé manier om een basisconditie op te bouwen.

Sigrid houdt ons goed in het oog. Looptechnisch, ademhaling doseren,…

Na een 20-tal minuutjes zit onze eerste sessie erop. Eventjes stretchen en dan naar huis!

Ik voel dat ik een inspannig gedaan heb maar ik ben niet kapot. Ik wil meer! Ik heb nu al een voldaan en fris gevoel.

De afspraak met Sigrid is dat ik 1x onder begeleiding loop en 1 à 2x alleen.

Morgen zal het een rustdag worden, dinsdag mag ik weer op pad! Is dit nu de loop microbe die zijn werk doet???

Dag 2

Rustdag, Ik ben niet stijf maar ik voel toch wel iets in mijn scheenbenen. Is het omdat ik tijdens mijn WWW-verplaatsing Woon-Werk-Wandelverplaatsing) ook let op mijn voetafrol??

Dag 3

Ik kijk uit naar het lopen. Ik spring in mijn nieuwe kleertjes en rij tot aan de Hoge Wal.

Ik loop hier blijkbaar dus niet alleen.

Ik voel dat de inspanning net ietsje zwaarder begint. Eens goed bezig voel ik me wel goed, 1 minuutje stappen, lopen, stappen, nog eens 1 minuut lopen en dan een reeks van 4 x 2’ lopen gevolgd door wandelen. Ik heb een glimlach tot acthter mijn oren… I like it!

Eventjes tijd genomen om licht te stretchen en op naar huis… Ik voel me nu al minder suf dan anders. Vroeg opstaan en laat thuis kruipt wel in je kleren maar het lopen (hoe beperkt ook) geeft me energie!

  •  3 december 2013
  •   Reacties uitgeschakeld voor Marco loopt! – deel 1
  •   Blog, Marco