De weg ligt open…

mei 122021
 
Share Button

Het is ook voor mij een aantal jaar geleden begonnen.

Qua sport stond ik een beetje stil. Ik wilde graag sporten maar had geen idee wat.

Tja de sportschool dan met toestellen en gewichten, niet onaardig maar ook niet aanstekelijk.

‘Ga een keer hardlopen’, zei een vriend tegen me en hij gaf me wat tips en richting. Ik mocht een sporthorloge lenen en hij gaf me een doel mee, ren onder een bepaalde hartslag (141 geloof ik).

Dat deed ik en wonderlijk genoeg ging er een wereld voor me open, mijn hoofd was zwaar leeg! Ik voelde me goed en helder en de dagen daarna sliep ik ook beter en na een tijdje verloor ik zelfs wat gewicht (dat was wel nodig).

Toen ik eenmaal begon met hardlopen ben ik niet meer gestopt.  Het hardloopvirus sloeg over en ik had mijn sport gevonden.

Zelfstudie was mijn start, youtube filmpjes kijken, blog en boeken lezen, zelf schema’s maken, blessures krijgen en daar weer van leren.

Ik ben daarna bij hardloopgroepen les gaan volgen en begon mee te doen met evenementen. Het mooiste dat ik daar ontdekte, was de eyeopener dat iedere hardloper hetzelfde is als je kijkt naar de inspanning die ze doen en dat maakt ons één, kijk maar naar de glimlachen op de gezichten als men over de finish is gekomen. Die ontdekking verrijkte mijn liefde voor de sport en mens nog meer.

Super, Michael, ik ben echt blij voor jou dat je het lopen ook ontdekt hebt!

  •  12 mei 2021
  •   Reacties uitgeschakeld voor ‘Wonderlijk genoeg ging er een wereld voor me open’ – Michael Geesink
  •   Uncategorized
mei 102021
 
Share Button

Deze korte maar veelzeggende reactie van Ilona wil ik jullie ook niet onthouden:

Als ik niet loop, ga ik zitten

En als ik ga zitten, ga ik eten

En als ik ga eten, ga ik drinken

En als ik ga drinken, word ik moe

En als ik moe word, ben ik down

Rennen maar!

 

  •  10 mei 2021
  •   Reacties uitgeschakeld voor ‘Rennen maar!’ want anders…. – Ilona Zijlstra
  •   Uncategorized
mei 082021
 
Share Button

 

 

 

 

 

 

Julian Korn:

Lopen heeft mij extra geholpen om succesvol te kunnen stoppen met roken.

Het rusteloze gevoel kon ik perfect kwijt bij het lopen. Zodra het gevoel van nicotinebehoefte naar boven komt en dat niet wordt ‘aangevuld’ door te roken, dan kan men daar heel onrustig en chagrijnig van worden. Het voelt ook alsof er te veel opgekropte energie in je lichaam zit en je weet niet wat je er mee moet. Uiteraard is dit een ontwenningsverschijnsel, maar waarom zou je dit gevoel niet verlichten of verhelpen door te gaan hardlopen.

Na het hardlopen voel je je echt een stuk beter. Waarschijnlijk door de ‘runners high’ 🙂

Nu – in coronatijd – is het ook echt iets waar ik naar uit kijk om te mogen doen.

Het fijne is ook dat als je aan het lopen bent, je echt in het moment zit en al het andere om je heen kan vergeten.

Bedankt om jouw verhaal te delen, Julian, het kan een duwtje in de rug zijn voor wie graag wil stoppen met roken maar omwille van die ontwenningsverschijnselen de stap nog niet zette.

 

  •  8 mei 2021
  •   Reacties uitgeschakeld voor Van roken naar lopen
  •   Uncategorized
mei 072021
 
Share Button

Sabien Netel vond zichzelf terug dankzij het lopen.

Het lopen heeft me mezelf terug gegeven.

Na jaren voor anderen te hebben gezorgd en mezelf te hebben verwaarloosd, kwam daar het hardlopen om de hoek kijken. 

Mede door het hardlopen ben ik 20 kg afgevallen maar ik heb ook mezelf terug gevonden, ik heb me herpakt en ik heb doorgezet!

Nog steeds ga ik graag om de dag even een half uurtje knallen, even het koppie leegmaken, dingen een plek geven en dingen overzien. 

Een dag niet gelopen is een dag niet gelachen. Nou oké, bijna dan, aldus blij ei.

Mooi, Sabien! 

Zelfzorg voorkomt overbelasting. Zelfzorg vermindert de negatieve effecten van stress. Zelfzorg helpt je om opnieuw te focussen.

  •  7 mei 2021
  •   Reacties uitgeschakeld voor Lopen als zelfzorg
  •   Uncategorized
mei 052021
 
Share Button

Vandaag wil ik graag het verhaal van Hanneke Schuurman met jullie delen.

Lopen heeft mij vrijheid gegeven. 

In juni 2017 belandde ik in een rolstoel door een ongeluk. Zware hersenschudding, whiplash, hersenbeschadiging, verschoven ruggenwervels. Op het randje van een dwarslaesie. 

Geen enkele arts durfde mij te helpen om uit die rolstoel te komen. 

In 2020 begonnen met hardlopen en inmiddels heb ik de 10 km mogen aantikken en heb ik ongeveer 30 mooie medailles mogen behalen door virtuele runs. 

Door te blijven vechten en te dromen bereik je veel. 

Ik heb mijzelf opnieuw leren lopen. Stapje voor stapje en heb nu mijn oude leven terug. Wel met verschoven wervels maar daar laat ik mij niet door tegenhouden. Opgeven is geen optie.

Heel veel bewondering voor jou Hanneke. Ik wens jou nog heel veel mooie loopmomenten!

  •  5 mei 2021
  •   Reacties uitgeschakeld voor Petje af voor Hanneke!
  •   Uncategorized
mei 032021
 
Share Button


Ja, ik ben echt ontroerd. Door de mooie reacties die ik kreeg als antwoord op mijn vraag in een hardloopgroep op Facebook.

Ik postte er dat het lopen mij persoonlijk al heel veel goeds heeft gebracht. Sinds mijn 18 jaar (ik ben er nu 46) is lopen mijn rode draad. Als kind was ik wel sportief maar lopen om te lopen lag me niet. Ik deed wel aan atletiek maar het opwarmingsrondje vond ik toch maar niks. Tot ik de rustige duurloop ontdekte. Ik merkte dat een half uurtje lopen voor een helder hoofd zorgde bij het studeren. Tijdens het lopen krijg ik mijn beste ideeën en na het lopen voel ik me steeds beter dan ervoor.

Mede dankzij het lopen heb ik – niettegenstaande verschillende jaren met stemmingsstoornissen – mijn studies kunnen afronden, een gezin kunnen stichten en een professionele loopbaan kunnen uitbouwen.

Intussen zijn we al een aantal halve marathons en hele marathons verder 🙂 en wat die stemmingsstoornissen betreft: ik heb al sinds enkele jaren mijn evenwicht gevonden 🙂 Ik zit beter in mijn vel dan ooit te voren.

In mijn post op Facebook vroeg ik of de andere groepsleden – al overtuigde lopers – me een kort tekstje konden bezorgen om te gebruiken op mijn website want ik wil graag zo veel mogelijk anderen inspireren en motiveren om ook aan lopen te denken ter voorkoming of behandeling van psychische klachten (zoals stress, angst, burnout, depressie, dysthymie,…).

Ik wil de reacties op deze post heel graag met jullie delen omdat ze zo veelzeggend en ontroerend zijn.

Laat me met de reactie van Marjoleine Wolters-ten Brinke beginnen. 

De eerste keren dat ik eindelijk met mezelf kon opschieten, zijn ontstaan tijdens het lopen. Het op mezelf zijn en iets presteren waarvan ik niet had gedacht dat ik het in me had, heeft me dichter bij mezelf gebracht.

Nu 10 jaar later vind ik mezelf gelukkig best leuk maar wanneer ik mezelf weer eens in de weg zit, wéét ik dat een paar km in m’n hardloopschoenen, me weer tot rust brengt en me helpt relativeren.

Ik zal nooit voor records gaan, het is me echt te doen om weer even tot en bij mezelf te komen. En dat vind ik een magisch iets.

  •  3 mei 2021
  •   Reacties uitgeschakeld voor Ontroerd…
  •   Uncategorized